Seval Karaağaç

AYAZLI GECELER

Umulmaz bir yolun başında, Çıkmazlar sokağına sapıyorum. Geceden doğan bir güneş Ve bana yön veren seni diliyorum. Sensizlik benim yasaklı dilim Hükmedemediğim tek meskenim. Ve kızıl nağmeler sesleniyor; Gitmekle mi yoksa kalmakla mı biter, Hüsran dolu ayazlı geceler Acı mıdır ki Gönülde ki sevgiyi eriten? Bilmiyorum haberdar mısın Can çekişiyor ruhum, Vazgeçiyor, Sevmekten ve sevilmekten. Uğramıyor artık bedenim, Umutlu yarınlara Tutsak kaldı, hayal kırıklıklarında. Çekmeyin yasımı, akmasın artık gözyaşı Dert değil, dermandır bana Kanatlandım, uğurlayın beni sonsuzluğa..