Mehmet Sait ULUÇAY

AZAD OLDUM

Artık üşümüyorum

Kurtuldum aklımın iklimlerinden

Hamı pişirmek için ateşler yaktım

Harlandı ocağında yüreğimin.

İstemem ateşsiz aşkları

Sarmaz,ısıtmaz,ferahlatmaz beni

Zira,

Nabız atışlarındaki ateş benim.

Söz verişlerim var

Nefes sayısınca yaşamaya

Anmalarla anılır ruhum

Hasat zamanı tespihlerimin.

Dağlardan, yollardan,kentlerden sorma

Tanımazlar beni

Uzaklarında değilim sevdiklerimin

Ölmeden ölenlerden al adresimi

Çoğalan hücrelerdeki hayat benim.

Bir belde ki,

Toprağı nur, suyu nur, güneşi nur

Bahar zamanıdır

Filizlenir bereketi gönül bahçelerimin.

Düşme peşime kır yollarında

Bir ıtri serinlik için İzi peşindeyim gönül erlerinin

Sır bahçelerinde göveren çiçek benim.

Döküldü kaygılar ayna sırlarında

Ben değilim camdan görünen

Anlamları silindi sözcüklerimin.

Her yerde O, her şeyde O

Azad oldum

Ezelden ebede uzanır hükmü

Şükür secdelerimin.

Çığlıklar diyarında işim yok

Susmalarda çoğalan özgürlük benim.