Menü



Türkiye Yazarlar Birliği Adıyaman Şubesi

Mehmet Sait ULUÇAY

BEN PİŞMANIM

Ayak bağımdır nefis
karanlığa yelken açtırır
bir ömür tükettim günah kıskacında
kanımda ifrit dolaşır
bağışlanmaz günahlarla yoruldum, tükendim
kayboldum aklımın çıkmazlarında
bir himmet buyur 
yürümek istiyorum seninle
hasret kaldığım aydınlığa

Kar düşmüş saçlarıma inat
yalan gerçekler peşindeyim
boşansa gözlerimde yağmur
yeşerir mi umut
çiçeklenir mi gönlümün Tûbâ ağacı 
deli aşklara hasretim
rahmet bulutlarının kanatlarında
yeni iklimlere uzanmak isterim
geçer mi üstümden gökkuşağı 
temizler mı kirlerimi nisan yağmurları
hayır hayır
tek ümidimdir himmetin.
Geçici sevdalarla tükendi ömrüm
aklımın ihanetinden katran karası
iblisin kılıcıyla lime lime yüreğim
her eskiye pas çektim
vedalaştım dünümle
yarınlarımın aydınlığı için 
aşka ve ateşe talibim
şimdi sana vurgunum, sanadır büyük sevdam
tüm pusulaların ibresi senden yana
beni sana getirir bütün yollar.

Yoldaşım ol, kılavuzum ol, sırdaşım ol 
bin defa pişmanım
yüreğimde sancı, gözlerimde yaş
ver ellerini, tut ellerimi
şahidim ol
ben pişmanım, ben pişmanım...

Düşlerimde yürür ceylanlar 
ceylan gözlerinde çizili resmin
beni sana götürür, seni bana getirir
gönül bağımızdır rabıtalar

Sar beni teveccühle kollarına 
her nefesin, bir bahar bağışlar
seninle erir benliğim 
seninle büyür sevdam
ey kalbimin sahibi
adınla açılır tüm kapılar.

Yüreğime sardığın bulut
peşinden sürükler beni
bakışlarınla çözülür, erir 
ayağına gelir gururum
kul olurum kapında
işte aklım, işte fikrim, işte yüreğim 
ister yak, ister çiğne
tükendi iradem, ben yokum artık
sensin gerçeğim
ver ellerini, tut ellerimi
şahidim ol 
ben pişmanım, ben pişmanım.